Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Τα Κάλαντα του Ντίλινγκερ

"-Πόσα δίνεις για να μην στα πούμε ;"



Μπροστά στα μάτια μου, παρκάρει με αλάρμ ένα γιώτα χι, μεγάλο, οικογενειακό, ανοίγουν οι πόρτες κι από μέσα βγαίνουν σβέλτα δυό γομάρια, ίσαμε είκοσι, εικοσιδυό χρονών το καθένα. Και οι δυό βαστάνε τρίγωνα. Ο ένας, αυτός που οδηγούσε, φοράει αγιοβασιλιάτικο σκούφο και φέρει ατημέλητη γενειάδα, αλά Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Ο συνοδηγός φοράει στο κεφάλι κόκκινα κέρατα ταράνδου, με λαμπιόνια που αναβοσβήνουν. Μπουκάρουν απευθείας στο φαρμακείο απέναντι, ίσα που δρασκελίζουν την είσοδο κι ίσα που προλαβαίνουν να πουν «αρχιμηνιά και αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρο-», διότι πάνω στο «δέντρο-» η φαρμακοποιός τους κόβει μ’ ένα νεύμα και τους δίνει το μπουναμά τους, μην αντέχοντας ούτε δευτερόλεπτο τις αγριοφωνάρες τους. Διότι, τέτοιους τύπους, τους πληρώνεις για να ΜΗΝ σου πουν τα κάλαντα.

Στα πλαίσια αυτού του νεοεμφανισθέντος είδους μετεφηβικής εγκληματικότητας, νεαροί κακοποιοί και δη εκβιαστές, εν γνώσει τελούντες της φοβερής ψυχολογικής βίας (vis compulsiva) που ασκεί η φρικτή κακοφωνία τους, επιδράμουν κατά την περίοδο των εορτών από καταστήματος εις κατάστημα, προκειμένου ν’ αποσπάσουν ουχί ευκαταφρόνητα χρηματικά ποσά από τους ανήμπορους ν’ αντιδράσουν με άλλον τρόπο καταστηματάρχες. Έτσι, σα να μην έφταναν στους δόλιους επιτηδευματίες οι συμμορίες παροχής προστασίας, στις οποίες ήδη καταβάλουν αξιοσέβαστες αμοιβές για να μην τους σπάσουν το μαγαζί, τώρα οι καψεροί φορτώθηκαν στο κεφάλι τους και τους νεαρούς με τα τρίγωνα, που κι αυτούς τους πληρώνουν, ώστε να μην τους σπάσουν τ’ αυτιά, με τα ζωώδη φάλτσα τους.

Οι νεαροί αυτοί εγκληματίες είναι καλά οργανωμένοι. Χρησιμοποιούν αυτοκίνητα, εξοπλισμένα με GPS για τις μετακινήσεις τους και μοιράζουν αναμεταξύ τους τις εμπορικές περιοχές, ενώ δεν είναι σπάνιες οι ενδοσυμμοριακές συγκρούσεις κατά τη διανομή της «πίττας». Τα μεγάλα εμπορικά κέντρα, τύπου « The Mall», τα λυμαίνονται οι πιο σκληροί από δαύτους, ενώ οι υπόλοιποι αρκούνται σε περιφερειακές εμπορικές ζώνες. Πρόσφατες εγκληματολογικές μελέτες δείχνουν ότι κάθε τέτοια διμελής συμμορία μπορεί να καλύψει μέσα σε οκτώ εργάσιμες ώρες μέχρι και τριακόσια καταστήματα, αφού, όπως γίνεται αντιληπτό, δεν χάνουν σχεδόν καθόλου χρόνο τραγουδώντας τα κάλαντα, από τα οποία άλλωστε λένε μόνον τους πρώτους δύο στίχους, που είναι υπεραρκετοί για να σπείρουν τον τρόμο και να περάσουν στον άτυχο καταστηματάρχη το απειλητικό μήνυμα ότι εάν δεν τους πληρώσει αμέσως, τότε το μαρτύριο θα συνεχιστεί, με περαιτέρω στίχους.

Οι περισσότεροι καταστηματάρχες έχουν πλέον στο ταμείο τους έτοιμες δεσμίδες χαρτονομισμάτων των πέντε ευρώ, από τις οποίες τραβούν και παραδίδουν από ένα στον στυγνό επικεφαλής κάθε συμμορίας, μόλις αυτή εμφανισθεί στο κατώφλι του. Οι ίδιες ως άνω μελέτες δείχνουν ότι το 68% του εορταστικού τζίρου των καταστημάτων τελικά εξανεμίζεται σε αυτές τις «αμοιβές», ενώ ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι το γεγονός ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα αυτών των συμμοριών είναι πάντοτε τριπλά, κατά των ιδίων στόχων : Παραμονή Χριστουγέννων, παραμονή Πρωτοχρονιάς, ανήμερα τα Φώτα.

«-Του χρόνου, θα το σκεφτώ καλά εάν θ’ ανοίξω το μαγαζί κατά τις γιορτές», τονίζει απογοητευμένος ο Νίκος Γ., ιδιοκτήτης βιβλιοπωλείου στο Χαλάνδρι, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, υπό τον φόβο αντιποίνων. «-Το σημερινό μου μαρτύριο ξεκίνησε από την ώρα που σήκωσα τα ρολά», εξομολογείται με κρυμμένο το πρόσωπο η κυρία Αντωνία Κ., ιδιοκτήτρια καταστήματος ρούχων, στο Μοσχάτο. «-Οι τύποι παρακολουθούσαν το κατάστημα από νωρίς, μασουλώντας Twix μέσα στ’ αμάξι τους. Μόλις ξεκλείδωσα, με πλησίασαν. Φορούσαν κόκκινα σκουφιά, με άσπρη γούνα. Ο ένας με κοίταξε άγρια και έτεινε απειλητικά το τρίγωνό του προς το μέρος μου. Ο άλλος άπλωσε το χέρι, γυρεύοντας λεφτά. Φοβήθηκα μην αρχίσουν ξαφνικά τα κάλαντα και χάσω την ακοή μου. Ήμουν και μόνη μου, τι να έκανα ; Τους έδωσα πέντε ευρώ, γύρισαν την πλάτη κι έφυγαν. Ο ένας κάτι μούγκρισε, αλλά δεν κατάλαβα τί. Μετά ήρθαν κι άλλοι, κι άλλοι, βέλαξα να τους πληρώνω. Ήθελα να ‘ξερα, η αστυνομία τί κάνει

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στον ΟΛΠ. Προσφέρει ο Ανωμερίτης στους υπαλλήλοι το κόστος εθελουσίας ώστε να ΜΗΝ δουλέψουν άλλο. Ορίστε βρε παιδιά, τους λέει, ελάτε να σας πληρώσουμε, να πάτε στο καλό. «-Όχι», λένε αυτοί, «είμαστε νέοι ακόμη, εάν δεν δουλέψουμε τώρα, πότε θα δουλέψουμε ;». Καλή ερώτηση. Αυτό ακριβώς διερωτώμην πάντοτε. –Πότε σκοπεύουν να ξεκινήσουν να δουλεύουν.

Σωστά το έχουν υπολογίσει τα παιδιά. Σου λέει, «εάν βγούμε στη σύνταξη, θα καθόμαστε και θα παίρνουμε 1.700 ευρώ. Εάν όμως δεν βγούμε στη σύνταξη, τότε ΚΑΙ ΠΑΛΙ θα καθόμαστε, αλλά θα παίρνουμε 3.500 ευρώ, δηλαδή τα διπλά λεφτά για το ίδιο έργο, δηλαδή καθόλου έργο». Κι έτσι, τελικά δεν φεύγει σχεδόν κανείς από τον ΟΛΠ (αυτό δα μας έλειπε) και τζάμπα ανησυχούσε ο κύριος Λοβέρδος, πού θα βρεθούν τα λεφτά για το πρόγραμμα εθελουσίας. Αυτοί δεν κουνιούνται από τη θέση τους ούτε με φουρνέλο. Ο οποίος κύριος Λοβέρδος είπε λέει «να τα δώσουν οι Κινέζοι τα λεφτά». Ωραίος. Δηλαδή, έλα νοικάρη να πλερώσεις για τα τζάμια που σπάσανε τα κακομαθημένα παιδιά του σπιτονοικοκύρη σου. Νέα μισθωτικά έθιμα.

Υγεία σε όλους.

4 σχόλια:

  1. Ωρέ να βγω και γω να πω τα κάλαντα, άμα δίνουν γερό φιλοδώρημα, τι ο γιος μου ο μικρός άσχημα κάνει και ξύπνησε από τις 6 η ώρα το πρωί?
    Αρματολοί καλή Χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλήν εσπέραν άρχοντα,
    κόπιασε στο μαντρί μας,
    χρυσό, δολλάρια και ευρώ
    ρίξε στο παχνί μας.

    Δεν ήτανε καλά
    που πήξαμε στα πλούτη,
    γιατι μας αναγκάζεται
    να ζούμε με κουρκούτι;

    Πολλά δεν εζητάγαμε
    κανά δυό ποστάκια
    άντε να μας καθόντουσαν,
    και δυό λιμιταπάκια

    Χρόνια πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...κατι σαν τα αραπακια που ερχονται με ενα βρωμοπατσαβουρο στα φαναρια και αμα ειναι καθαρο το παρμπριζ σε πιανει ντελιριουμ τρεμενς να τους δωσεις γρηγορα-γρηγορα κανα ευρω,πριν προλαβουν να στο λερωσουν..
    καλη χρονια με υγεια σε ολους.
    Δημητρης,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεια χαρά με υγεία σε όλους και όλες

    ΑπάντησηΔιαγραφή