Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Διαμάντι μεγάλο σαν φούσκα

Είχαμε όμως αφήσει στη μέση την ιστορία με τις μετοχές της Μισισίπι Κόμπανυ, που είναι κάπως ντεμοντέ και μάλλον βαρετή, αφού το ρημέηκ της το ξαναβλέπουμε παγκοσμίως και μάλιστα σε ζωντανή βερσιόν. Με το δημόσιο χρέος να έχει ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ, την οικονομία σε ύφεση με «Υ» κεφαλαίο και τα κρατικά χαρτιά να πωλούνται με discount 75%, αναρωτιέμαι γιατί αποκαλούσαν «Ήλιο» τον βασιλιά Λουή υπ’ αριθμόν δεκατέσσερα. –Ποιός "Ήλιος" τώρα, αστεία λέμε ? Βασιλιά Νύχτα έπρεπε να τον λένε αυτόν, αφού από οικονομικά ήτανε κομμάτι μυρωδιάς ο άνθρωπος. Δηλαδή, κάτι σαν τον πρώην, αλλά δίχως το play station, αφού δεν βγαίνανε τότε κονσόλες παιχνιδιών.

Ας τα πούμε στα γρήγορα, ώστε να φτάσουμε στο ζουμί : Λίγο αφού πέθανε ο Βασιλιάς Νύχτας ο 14ος, μια νύχτα εμφανίζεται στην αυλή του διαδόχου Βασιλιά-Μαύρα Μεσάνυχτα ο σκωτσέζος Τζον Λω, τζογαδόρος ολκής, που όμως –όπως όλοι οι σωστοί αεριτζήδες- δήλωνε κι αυτός οικονομολόγος, με την πράγματι τρομερή ιδέα να γίνει ανταλλαγή των κρατικών ομολόγων με χαρτιά της Mississippi Company, που είχε το μονοπώλιο των εμπορικών δικαιωμάτων στις γαλλικές αποικίες. Με το κολπάκι αυτό, το κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους θα μειωνόταν με τη μία και ο προϋπολογισμός θα σουλουπωνόταν αμέσως και δεν μπορώ τώρα να προσδιορίσω τι διάβολο μου θυμίζει αυτό. Το θέμα όμως ήταν ότι εκείνη την περίοδο τα εμπορικά δικαιώματα των αποικιών δεν άφηναν κέρδος και ουδείς βέβαια ενδιαφερόταν για τα κωλόχαρτα της Mississippi, άρα δεν υπήρχε κίνητρο για να δεχτούν την ανταλλαγή οι κάτοχοι των χρεογράφων.

Έτσι, ο σατανάς ο Λω ανέλαβε μάρκετ-μέηκερ, να δώσει δύναμη στα πατσαβούρια της Mississippi, ν’ αποκτήσουν τέτοια εμπορευσιμότητα ώστε να γίνει ελκυστική η ιδέα της ανταλλαγής τους με κρατικά ομόλογα. Ξεκινάει λοιπόν το έργο, με ισχυρή νομισματική υποστήριξη από πίσω και η Mississippi γίνεται πύραυλος, λες και είχε μπει μέσα ο Λαυρεντιάδης αυτοπροσώπως. Χίλια τα εκατό πάνω φύγανε τα σαπακόχαρτα, αλήθεια λέω, και για πότε εξαφανίστηκε το δημόσιο χρέος, κανείς δεν κατάλαβε, μαγική εικόνα. Αφού η Ιερά Εξέταση γύρευε και με το δίκιο της να τον γραπώσει τον μάρκετ-μέηκερ, να τον κάνει σουβλάκι, αφού σου λέει, μάγος είναι ο άνθρωπος, Κόππερφλιντ σκέτος, δεν εξηγείται αλλιώς να εξαφανίσει μονομιάς τέτοιο χρέος-, αλλά που ν’ αφήσει τότε η αυλή να τον ακουμπήσουν τον σωτήρα. Αυτός πάλι είχε πιάσει μιάν έπαυλη, τρωγόπινε στο τζάμπα κι από κει έστηνε παράλληλα κι άλλα έργα, σωστές δουλειές, εξωχρηματιστηριακές, όπως ας πούμε να κάνει τον ατζέντη σε πωλήσεις πολύτιμων λίθων.

Ας το πούμε κι αυτό, με το διαμάντι: Ήταν λέει ένας έμπορος, ονόματι Τόμας Πίτ, πρόγονος του Μπράντ Πίτ, που είχε στην κατοχή του ένα διαμάντι μεγάλο σαν καρύδι, τετρακόσα τόσα καράτια, ογδόντα τόσα γραμμάρια βάρος. Αφού το αμόλαγες κι άνοιγε κεφάλι στα δύο, για τέτοιο θηρίο μιλάμε τώρα. Αυτήν την κοτρώνα την είχε αγοράσει ο Πιτ για είκοσι χιλιάδες λίρες από έναν Ινδό έμπορο, που αυτός την είχε αγοράσει προηγουμένως από έναν Εγγλέζο καπετάνιο, που αυτός πριν την είχε κλέψει (-εμ, εγγλέζος ήταν, τί άλλο δηλαδή θα είχε κάνει ;) από έναν καψερό σκλάβο Ινδό, δηλαδή αυτόν που αρχικά ανακάλυψε το διαμάντι. Όπου φτωχός κι η μοίρα του. Λέγαμε λοιπόν ότι το διαμάντι χέρι με χέρι ξέπεσε και στου Μπραντ Πιτ τα χέρια. Πολλά είχαν δει τα μάτια του, μα αυτό του ‘φερνε τρόμο και γι αυτό αποφάσισε να το πουλήσει. Μέχρι και ο Βασιλιάς Νύχτας είχε ενδιαφερθεί, θεωρητικά όμως, διότι όταν άκουσε την τιμή λάκισε. Τελικά, την πώληση την ανέλαβε αυτή η διαόλου κάλτσα, ο Λω, σαν ατζέντης, ο οποίος Λω πέτυχε να ψήσει τον Δούκα της Ορλεάνης να τ’ αγοράσει για 135.000 πάουντς, κάπου εφτά φορές πάνω τα λεφτά που είχε δώσει ο Πιτ για να τ’ αποκτήσει. Τώρα οι Γάλλοι το ‘χουνε το διαμάντι-αγκωνάρι στο Λούβρο και το δείχνουνε μαζί με κάτι αρχαία που τσουρνέψανε παλιά από μας, όχι τίποτα σπουδαίο δηλαδή, μια Αφροδίτη δίχως χέρια και κάποια Νίκη, από τη Σαμοθράκη, δίχως κεφάλι αυτή. -Κλέβανε που κλέβανε οι κερατάδες, δεν ξέρανε τουλάχιστο να πάρουν τίποτα ολόκληρα γλυπτά, της προκοπής, με χέρια και με πόδια ; -Τα κουτσουρεμένα τους γυάλισαν, τα κουλά και τα ακέφαλα ; -Βρε, μυστήρια πράγματα.

Συνεχίζουμε, από κει που είχαμε μείνει. Με το σούπερ σαμπ-πράϊμ κόλπο του, ο Λω είχε μέσα σε χρόνο ρεκόρ καταφέρει να μπάσει όλους τους βατραχοφάγους στο σαπάκι, δηλαδή όλην την καλή κοινωνία της εποχής, δούκες, δούκισσες, μαρκησίους, κόμηδες, υποκόμηδες, κόντηδες, κοντεσίνες, τους πάντες. Κάθε φαντασμένος άπλυτος με περούκα και άμαξα φορτωνότανε χαρτί σαν το γαϊδούρι και μετά το ‘παιζε γκουρού στις Βερσαλλίες. Τέτοια έβλεπε η φτωχολογιά και έβραζε από μέσα της, ώσπου κάποτε, κάμποσα χρόνια μετά, απηύδησε πιά από το πολύ το παντεσπάνι και ξέσπασε, θερίζοντας περουκωτά κεφάλια στην καρμανιόλα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, για άλλο επεισόδιο.

Διότι το κεντρικό θέμα μας εδώ χάμω είναι ότι εκείνη την εποχή δεν είχανε, όπως εμείς τώρα, κτίριο της ΕΧΑΕ ούτε και πι-σί, να κάνουνε ονλάϊν τις συναλλαγές τους και η δουλειά γινότανε καταμεσίς του δρόμου, στο κέντρο των Παρισίων. Ήτανε λοιπόν εκεί ένας καμπούρης, μπορεί κι ο Κουασιμόδος αυτοπροσώπως, με μια καμπούρα στη ράχη, σαν καμήλας δρομάδας. Αυτός, γάτος καθώς ήτανε, πρόσεξε ότι οι περουκάτοι δεν είχανε μέρος να υπογράφουνε τα χαρτιά που ολημερίς φορτώνανε ο ένας στον άλλον και τα γράφανε στο γόνατο, άβολα, όπως και να το κάνεις. Σκύβανε, λερώνονταν με τα μελάνια, τους πέφτανε τα χαρτιά μες στις λάσπες, αηδία σκέτη. Πάει λοιπόν σε μια ομήγυρη από μαρκήσιους Ντε Σαντ και λοιπούς κορδωμένους και τους λέει ταπεινά : «-Καλέ αρχόντοι, αμαρτία είναι, πρίγκηπες πράμα, να κοψομεσιάζεστε για να γράφετε, ελάτε γράφτε εδώ πάνω» και τους δείχνει από πίσω την καμπούρα του. Τρομερή καμπούρα, τρομερή ιδέα. Από κείνη την ημέρα, η καμπούρα του Κουασιμόδου έγινε το επίσημο γραφείο, πάνω στο οποίο διεκπεραιώνονταν οι περισσότερες πράξεις.

Εννοείται ότι ο Κουασιμόδος κονομούσε απ’ αυτήν την εξυπηρέτηση, καθώς τα ταυρόνια οι ευγενείς του άφηναν γερό πουρμπουάρ, μες την άπλετη αισιοδοξία τους για την πορεία της μετοχής τους. Ναι, αμέ. Και δώστου και τον χαρτζιλίκωναν οι παμπλούσιοι τον άνθρωπο-σεκρετέρ, ώσπου κάποτε ο δόλιος ο Κουασιμόδος έφτιαξε γερό κομπόδεμα και μια ωραία ημέρα, μόλις δηλαδή έσκασε η φουσκάρα της χιλιετίας, με πολλά φράγκα πια στην τσέπη -αφού δεν ήτανε αφελής τα έχει χώσει σε πατσαβούρια-, πήγε και βρήκε τη γυφτοπούλα την Εσμεράλδα, τη μορφονιά και της έκανε πρόταση γάμου. Κανονικά η Σμαράγδα μήτε να τον έφτυνε τον σκεβρωμένο, αλλά η ανάγκη βλέπεις. Κι έτσι, θέλοντας και μη, έπεσε κι αυτή στον έρωτά του και φύγανε παρέα για την Προβηγκία, όπου πήραν αγροτόσπιτο κι αρμέγαν γίδια, στην υγειά των κορόϊδων που τους άρμεξε προηγουμένως το τζιμάνι ο Τζον Λω. Κι αυτά που λέει ο Βίκτωρ Μουγκώ, για καμπαναριά της Νοτρ Νταμ κι εκτελέσεις κι αυτοκτονίες, είναι νοσηρές ιστορίες γι’ αγρίους και να πάει αλλού να τα πουλήσει τα φούμαρα, διότι εμείς δεν αγοράζουμε. Οι ιστορίες που αναφέρονται εδώ είναι οι αληθινές, όχι άειντε είδαμε καμπούρη, να του φορτώσουμε τα πάντα, του συνήθους υπόπτου και να λέμε μετά από πάνω ότι κάνουμε και λογοτεχνία.

Ανωτέρω διακρίνεται η Εσμεράλδα στο αμαρτωλό αγρόκτημα της οδού Αγράμπελης, στην Προβηγκία, αλλά επειδή πρέπει κάθε φορά να εξηγώ ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα της εκάστοτε ιστορίας -παρότι πασιφανές- εξηγώ λοιπόν και σήμερα ότι εδώ το ηθικό δίδαγμα είναι πως δίπλα σε κάθε χρηματιστηριακή αγορά ανθίζουν άλλες, παράπλευρες αγορές, συνήθως πιο κερδοφόρες από αυτή καθαυτή την ενασχόληση με τις μετοχές. Καφενείο έναντι Σοφοκλέους, κάποτε αυτή ήταν δουλειά. Ή καμπούρα-γραφείο, ακόμη καλύτερη δουλειά, αφού δεν είχε και καθόλου λειτουργικά έξοδα. Ή –το καλύτερο απ’ όλα- οικονομικός ρεπόρτερ. Ναι, αυτό είναι η κορυφαία δουλειά, καλύτερη κι απ’ του καμπούρη ακόμη, δεδομένου ότι ο τελευταίος αντελήφθη τί πάει να πει αναδουλειά μόλις έσκασε η φούσκα, ενώ ο ρεπόρτερ δεν μένει ποτέ δίχως ύλη, άρα ποτέ δίχως δουλειά. Πάντα έχει κάτι να γράφει, αλλά κι όταν δεν έχει, δε βαριέσαι, ξαναγράφει τα ίδια απ’ την αρχή, ώστε να τα εμπεδώσουν οι αναγνώστες. Ή μπορεί να γράφει και παραλλαγές του ιδίου θέματος, τόσες παραλλαγές που στο τέλος να μη θυμάσαι πλέον ποιά ήταν η βασική, η αρχική θέση. Διότι υποτίθεται ότι πρέπει να έχεις και να διατηρείς μια βασική θέση, σωστά ; Μπορεί ακόμη να γράφει και με την μορφή ερωτημάτων προς τον αναγνώστη, τάχα μου για να τους προβληματίσει, ενώ ούτε ο ίδιος ξέρει τις απαντήσεις, δηλαδή αυτός είναι πιο προβληματισμένος από τον αναγνώστη. -Άμα δεν ξέρεις τις απαντήσεις, τότε τί ρωτάς βρε άνθρωπε του Θεού ; -Για να τις μάθεις από τους αναγνώστες ή για να μοιραστείς μαζί τους την αμηχανία σου ; Μέγας είσαι Κύριε.

Κατά τα λοιπά, και ενώ ο Χάρος έγινε λέει επικεφαλής των συμβουλευτικών υπηρεσιών ανθρωπίνου δυναμικού της ICAP (εύγε Χάρε), το κινέζικο έργο εξελίσσεται κανονικά, με τους κιτρινιάρηδες να έχουν περάσει πρώτοι πλέον στις εξαγωγές (πού ‘σαι Σπάρτακα να δεις, ποιοί είν’ οι πρώτοι εξαγωγείς), ενώ δένουν σαν σαλάμι όλον τον πλανήτη και σφίγγουν τον κλοιό τους γύρω από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές (ήτανε που ήτανε σπάνιες οι γαίες, τώρα γινήκαν σπανιότερες), ανοίγουν τη βεντάλια των προμηθευτών τους για να μη μείνουνε ρέστοι έτσι κι αγριέψουν τα πράγματα (Αγκόλα, Σ. Αραβία και Ιράν οι τρείς πρώτοι προμηθευτές τους σε πετρέλαιο), μεγαλώνουν τις μπίζνες τους με τα «κακά παιδιά», αυτά που δεν έχουν δεθεί στο γνωστό άρμα κι αναζητούν νέους θαλάσσιους δρόμους, παίζοντας το παλιό παιχνίδι του Μάρκο Πόλο, αλλ’ απ’ την ανάποδη.



Όταν έσκασε η φουσκάρα : Αγανακτισμένοι πολίτες-επενδυτές, όξω απ' τα γραφεία της Μισισίπι, γυρεύουν τα ρέστα από τον Λω. Και σιγά να μην τα πήρανε

19 σχόλια:

  1. Αρχηγέ
    Μπας και είσαι σχιστομάτης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σχετικά με το "εδώ το ηθικό δίδαγμα είναι πως δίπλα σε κάθε χρηματιστηριακή αγορά ανθίζουν άλλες, παράπλευρες αγορές, συνήθως πιο κερδοφόρες από αυτή καθαυτή την ενασχόληση με τις μετοχές" αν με την κατάλληλη ενημέρωση οι επενδυτές του Κάπιταλ έπαιρναν είδηση τη σελίδα σου θα είχε περισσότερη επισκεψιμότητα από του Κ. Στούπα -ιδίως ανάμεσα σ΄αυτούς (όπως εγώ) που προσπαθούν να εμπνεύσουν τον Χρόνη Μίσιο για το νέο του βιβλίο "καλά εσύ επώλησες νωρίς" και βαριούνται να βλέπουν την συνεδρίαση...
    Μέχρι και για διαφημήσεις θα μας την πέφτανε αγόρι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οχτώ φορές το διάβασα αλλά , δε λέω, μου άρεσε.
    Ισως να φταίει ότι δεν κατάλαβα γρι.
    Σε τι να οφείλεται άραyes?
    Α και κάτι άλλο ήθελα να πω.Εχει καμμία σχέση με υπαρκτό πρόσωπο γιατί κάτι μου θυμίζει από την εποχή της παιδικής μου ηλικίας, τότε που ανέμελος ποδηλατούσα στους κήπους των μοδέρνων Βερσαλιών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πριν από πολλούς αιώνες, οι εξωγήινοι παρακολουθούσαν απο ψηλά τους Κινέζους να κουβαλάνε πέτρες σαν τα μυρμήγκια, αλλά δεν καταλάβαιναν τί ακριβώς πάνε να φτιάξουν. Αυτή η δουλειά γινόταν για κάμποσο, ώσπου οι εξωγήινοι κουράστηκαν να παρακολουθούν τους βαρετούς ανθρώπους-μαμούνια. Μετά από καιρό, ξυπνάνε ένα πρώϊ και τί να δουν : Το Σινικό τείχος ήταν έτοιμο. -Κατάλαβες Shade ?

    Καλησπέρα φίλε Hippy, αυτό το μπλογκάκι έχει μηδαμινό λειτουργικό κόστος. Ως εκ τούτου δεν εξαρτάται από τη διαφήμιση για να επιβιώσει, ως εκ τούτου παίζει μπάλα δίχως το άγχος της επισκεψιμότητας, που είναι ευπρόσδεκτη μεν, όχι αυτοσκοπός δε.

    Αγαπητέ Jefry, νομίζω ότι δεν φταίω εγώ που δεν κατάλαβες. Ίσως να φταίει το ποσό που θα 'σκασες για τέλη κυκλοφορίας. Διάβασέ το άλλες οχτώ φορές και ειμαι βέβαιος ότι τελικά θα βγάλεις άκρη. Έπαιζες μικρός στ' Ανάκτορα ? -Μα ποιός είσαι, ο Άνθρωπος με το Σιδηρούν Προσωπείο ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. swearengen
    Το ξέρω για τους Κινέζους και τους φοβάμαι κιόλας.
    Η ηγεσία τους μεταχειρίζεται τον λαό τους σαν μυρμήγκια και μάλιστα αναλώσιμα.
    Φαντάσου πως θα φερθούν στους ξένους λαούς.
    Εν τάξει, εμάς μας σέβονται γιατί πιστεύουν οτι είμαστε αρχαίος λαός.

    Και κάτι γιά την επισκεψιμότητα και τα φόρουμς.
    Μεγάλη ησυχία έχει πέσει παντού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπορεί να είναι η ησυχία πριν την Καταιγίδα.
    Όχι αυτήν της Ερήμου, αλλά την άλλην, του λαϊκού βάρδου Αντύπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Α)
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=9056883

    Ενεργειακός πόλεμος
    Προς την Ανατολή ή προς τη Δύση;

    ...Ο αγωγός φυσικού αερίου Τουρκμενιστάν - Κίνας σηματοδοτεί την έναρξη της προσπάθειας του Πεκίνου να ωθήσει σε νέα επίπεδα τη σταδιακή χειραφέτησή του από τη Δύση και τη Ρωσία στον τομέα της ενέργειας. Μέχρι τώρα τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο της Κ. Ασίας ήταν δεδομένα υπέρ της Δύσης και της Μόσχας, οι οποίες μεταπωλούσαν τμήμα τους στην Κίνα. Ο αγωγός αυτός όμως, όπως και ένας άλλος που προβλέπεται να κατασκευαστεί από το Δυτικό Καζακστάν ως τα σύνορα της Κίνας και επίσης ένας αγωγός που θα μεταφέρει ετησίως 20 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου από το Καζακστάν στην Κίνα από το 2011, θέτουν επί τάπητος το θέμα αν από δω και πέρα ο ενεργειακός πλούτος της Κεντρικής Ασίας θα κατευθύνεται κυρίως προς τη Δύση ή προς την Ανατολή.

    Καί πιό πάνω, στόν ἴδιο σύνδεσμο γράφει:

    ...Το Κρεμλίνο έχει σίγουρα υποστεί πολιτικό σοκ από αυτό που συνέβη την προηγούμενη Δευτέρα: τα εγκαίνια ενός αγωγού που μεταφέρει φυσικό αέριο από το Σαμαντεπέ του Τουρκμενιστάν στο Ξιντζιάνγκ της Δυτικής Κίνας μέσω του εδάφους του Ουζμπεκιστάν και του Καζακστάν. Ενός αγωγού μήκους 1.833 χιλιομέτρων και δυναμικότητας μεταφοράς 40 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων τον χρόνο, ποσότητας που αντιστοιχεί στο μισό φυσικό αέριο που κατανάλωσε πέρυσι η Κίνα....Οι Κινέζοι άλλωστε (οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, κατασκεύασαν οι αθεόφοβοι τον αγωγό μέσα σε... δύο μόλις χρόνια χρησιμοποιώντας 8.000 εργάτες!)

    ὁ προβληματισμός τῆς shade γιά τούς Κινέζους, πού ἐκφράζεται στό τελευταῖο της σχόλιο, ἔχει βάση, ἡ ρίζα ὅμως εἶναι ἀλλοῦ καί ὄχι στήν κινέζικη φύση, ...δέν τό πιάνω τώρα γιατί εἷναι σύνθετο καί θά μπλέξουμε...

    B) Τό πῶς χαίρομαι νά ξεχέζει κάποιος ὅλους αὐτούς τούς οἰκονομικούς ρεπόρτερ-ἀναλυτές δέν περιγράφεται. Ἀνοίγει ἡ καρδιά μου.

    ...Ὁ Ἠλίας Πετρόπουλος στό «Ἐγχειρίδιο τοῦ καλοῦ κλέφτη» ἀναφερόμενος στούς ἀστυνομικούς συντάκτες, στήν συντριπτική πλειοψηφία τους ἐπιφορτισμένους μέ τίς δημόσιες σχέσεις τῆς αστυνομίας, ἔγραφε : «…ΚΑΘΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ...». Ἡ φράση μπορεῖ κάλλιστα νά χρησιμοποιηθεῖ γιά τήν συντριπτική πλειονότητα τῶν οἰκονομικῶν συντακτῶν (στίς λίγες ἐξαιρέσεις συμπεριλαμβάνω καί τούς καθαρά χρηματιστηριακούς ἀναλυτές-γκουροῦδες, οἱ ὁποῖοι ὑποδιαιροῦνται σέ συμπαθεῖς μοναχικούς ταξιδιῶτες, γραφικούς, ψώνια καί συνειδητούς μισθωμένους παπαγάλους), ὅσοι δηλαδή, ἀτύπως ἤ ὄχι, ἀναλαμβάνουν τίς δημόσιες σχέσεις τῆς οἰκονομικῆς ἐξουσίας τῶν ἑταιρειῶν καί τῶν ἐπιχειρήσεων, γιά νά παρουσιάσουν τήν ἐπιθυμητή κατά τά συμφέροντά της εἰκόνα τῆς πραγματικότητας, εἰς βάρος τῆς κοινωνίας καί τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, μέ σκοπό νά τούς παραπλανήσουν. Πρόκειται περί μονάδων πνευματικῆς καταστολῆς. Θεωρῶ λοιπόν, ὅτι ἡ παραλλαγή τῆς ἀρχικῆς φράσης τοῦ Πετρόπουλου, σέ «ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ» ἀντικατοπτρίζει ἀρκετά πιστά τήν πραγματικότητα. Ἔχοντας ἤδη ἀποδώσει πιστά το ὕφος τοῦ μεγάλου λαογράφου, στό ὑπόλοιπο τοῦ κειμένου ὁ ἥρωάς μας θα ἀναφέρεται ὡς «μικρός μακάκας». Σέ λίγο πιό ἐλευθεριάζον ὕφος θά μπορούσαμε νά τόν ἀποκαλέσουμε καί μαλακοπίτουρα.

    Αὐτά τά εἷχα γράψει μεταξύ ἄλλων, στόν παρακάτω σύνδεσμο (οἱ ὅποιες ἐνστάσεις γιά ὑπερβολές συζητιῶνται)

    http://katotokerdos.blogspot.com/2009/11/blog-post_10.html

    ἀλλά ἐσύ swear, μέ τήν παρακάτω φράση λές καί κάτι πού εἷναι ἀδιαμφισβήτητο καί παράλληλα ξεκάθαρο πιστοποιητικό τοῦ παρασιτικοῦ χαρακτῆρα τους.

    "Πάντα έχει κάτι να γράφει, αλλά κι όταν δεν έχει, δε βαριέσαι, ξαναγράφει τα ίδια απ’ την αρχή, ώστε να τα εμπεδώσουν οι αναγνώστες. Ή μπορεί να γράφει και παραλλαγές του ιδίου θέματος, τόσες παραλλαγές που στο τέλος να μη θυμάσαι πλέον ποιά ήταν η βασική, η αρχική θέση."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Zara, τη γενίκευση είναι δύσκολο να τη δεχτώ. Δεν είναι ΟΛΟΙ οι οικονομικοί συντάκτες για τα μπάζα. Κατ' αρχήν, πρέπει να ορίσουμε τί σημαίνει "οικονομικός συντάκτης". Όποιος συντάκτης γράφει σε οικονομικό έντυπο/ηλ.μέσο δεν είναι αναγκαία "οικονομικός". Έπειτα, υπάρχουν πρόσωπα που κερδίζεις όταν τα διαβάζεις. Δεν θα πω ποιά, ο καθένας έχει άλλα κριτήρια. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι και άχαρος ο ρόλος τους, να εκτίθενται υποστηρίζοντας μια θέση, για την οποίαν αύριο κινδυνεύουν να υποστούν λιντσάρισμα, όπως συνήθως συμβαίνει. Επίσης, σε μια ουδέτερη αγορά είναι δύσκολο να βρούν θεματολογία, ειδικά επί καθημερινής βάσης. Αδύνατον, θα έλεγα. Εγώ δεν θα χρησιμοποιούσα άλλον χαρακτηρισμό για τη συγκεκριμένη κατηγορία δημοσιογράφων, πλην του "μάλλον βαρετοί", που στο κάτω-κάτω ισχύει για το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων, σε κάθε είδους έντυπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλησπερα σας..

    http://www.youtube.com/watch?v=bMAGwMAXTpU

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Χωρίς να δηλώνω αυτόπτης μάρτυς, κάπως έτσι θα έγιναν τα πράγματα...


    ΥΓ Αδαμάντιε, φτιάξτε επιτέλους ένα λογαριασμό εκτός ΟΤΕΝΕΤ, δε βγάζωμεν άκρη έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ετσι ειναι,τα παραμαγαζα βγαζουν συνηθως το καλο το μεροκαματο ενω οι συμμετεχοντες στα κυριως μαγαζια καποια στιγμη την πατανε.ωραιος ο καμπουρης,κινητο σεκρετερ δηλαδη..
    για τους οικονομικους συντακτες,συμφωνω με swear,δεν ειναι ολοι ιδιοι και η φυση της δουλειας τους ειναι πολυ πιο δυσκολη απο εναν πχ πολιτικο συντακτη.ειδικα οταν οι αγορες ειναι σε συσσωρευση,τι στο καλο να γραφουν καθημερινα οι ανθρωποι,καποια στιγμη στερευουν και γραφουν οτι ναναι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εάν ήξερα Θρασύβουλε να φτιάξω ΚΑΙ λογαριασμό mail, τώρα θα δούλευα στη Νικαράγουα, για την CIA (συνυπολογιζομένων των λοιπών προσόντων).

    Γιατί όμως ; Μια χαρά δουλευει αυτό το μαραφέτι που έχω. Το έχω λάβει το mail.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. βρε τι μου θύμισες τώρα...
    πρόσεχε τις φούσκες της τότε εποχής
    εταιρεία για την αγορά και την πώληση μετοχών της Εταιρείας της Νότιας Θάλασσας αλλά και άλλων δημόσιων μετοχών
    εταιρεία των τυχοδιωκτών του Λονδίνου για την πραγματοποίηση εμπορίου και τη δημιουργία αποικιών στη Γη της Αυστραλίας (μισό αιώνα πριν ο πλοίαρχος Κουκ ανακαλύψει την Αυστραλία )
    εταιρεία εκμετάλλευσης μιας πατέντας που θα μετέφεραν ζωντανά ψάρια στην αγορά του Λονδίνου (το σχέδιο απέτυχε γιατί όταν υπήρχε τρικυμία τα ψάρια προσέκρουαν το ένα πάνω στο άλλο και ψοφούσαν)
    μια εταιρεία ιδρύθηκε για να συγκεντρώσει νιτρικό κάλιο αδειάζοντας τα αφοδευτήρια ,μια άλλη υποσχόταν να κάνει κηδείες σε όλη τη χώρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. εταιρεία παρασκευής χρυσού και ασημιού από μολύβι και άλλα είδη μεταλλευμάτων
    εταιρεία για τη μετάλλαξη του υγρού υδράργυρου σε ένα στέρεο και εύπλαστο σώμα (σύμφωνα με ένα υπολογισμό ,όταν αποδειχθεί αυτό ο κάθε εγγραφόμενος θα πάρει 800% τι ΠΕΤΖΚ και μαλακίες )
    εταιρεία για την καλύτερη θεραπεία των αφροδίσιων νοσημάτων
    εταιρεία για το εμπόριο των ανθρωπίνων μαλλιών
    και βέβαια το top χαρτί της εποχής η εταιρεία για την πραγματοποίηση ενός εγχειρήματος με μεγάλα πλεονεκτήματα αλλά χωρίς κανείς να γνωρίζει ποια είναι
    (από διαφήμιση του 1720 <πρόταση για την συγκέντρωση του ποσού των έξι εκατομμυρίων στερλινών με σκοπό να πραγματοποιηθεί ένα σχέδιο γενικότερου ενδιαφέροντος και ένα ακόμα περισσότερο σίγουρο κέρδος από κάθε άλλο εγχείρημα που έχει γίνει)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ἔχεις δίκιο, δέν πρέπει νά γενικεύουμε. Αὐτοί στούς ὁποίους ἀναφέρομαι, γνωστοί σέ ὅλους μας, ἐκτός τῆς δεδομένης βαρεμάρας πού προκαλοῦν στόν ἀναγνώστη, ἔχω τήν γνώμη πώς μέ τόν τρόπο καί τό περιεχόμενο τῆς γραφῆς τους αὐτοεντάσσονται στό κυριαρχοῦν ρεῦμα "σκέψης", συνειδητά ἤ ὄχι. Ἔχουν καί ἕνα τουπέ πανάθεμά τους ὅταν γράφουν ἐπί εὐρύτερα πολιτικῶν καί κοινωνικῶν θεμάτων. Οἱ συγκεκριμένοι πάντως άπό λυντσάρισμα, ἔστω καί εἰκονικό, δέν κινδυνεύουν. Χαχαχα...

    ΥΓ. Τά παραπάνω ἰσχύουν σέ ὅλους τούς χώρους τῆς δημοσιογραφίας, οἰκονομικῆς, πολιτικῆς, ἀθλητικῆς, κ.λπ, κ.λπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Θέλω νά πῶ, αὐτοί οἱ κύριοι πού μέ τόση ἄνεση, κριτικάρουν ὑπεροπτικά, ἀποσπασματικά καί ἐπιλεκτικά τά τοῦ οἴκου μας, δέν εἷδα ποτέ νά παίρνουν κάποια θέση, νά ἀσχολοῦνται μέ τό θέμα πού παρουσιάζει ὁ Δελαστίκ ( σόρρυ ἄν βάζω ἰσχυρές δόσεις ἀπό τά γραπτά του) γιά τόν ἀριθμό, καί τίς ἀμοιβές τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ε.Ε. Νά τό ἀγνοοῦν ἀποκλείεται. ὍΠως καί ἄλλα παρόμοια.

    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=9386901

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Να πούμε και τίποτα σοβαρό. Πόσοι από εσάς γνωρίζουν ότι οι τηλεοράσεις που αγοράσαμε την τελευταία 5 ετία (εκτός από αυτές που αγοράστηκαν το τελευταίο εξάμηνο) δεν μπορούν να δεχτούν τα νέα ψηφιακά κανάλια και θα χρειαστεί να πάρετε νέα TV ή να κοτσάρετε αποκωδικοποιητή στην ωραία σας LCD που όταν την αγοράσατε σας είπαν ότι θα βλέπει τα ψηφιακά της ΕΡΤ αλλά ξέχασαν να σας πουν ότι δεν θα βλέπει τα ψηφιακά τα καινούργια και ως εκ τούτου είναι λίγο έως πολύ άχρηστη???!!!!....

    ΑπάντησηΔιαγραφή