Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010

To κριτήριο της πυρίτιδας

Χρονιά. Όπως λέμε "σπέρα".

Μπαίνουμε κατευθείαν στο κυρίως θέμα, που είναι, φυσικά, οι μετοχές. Όσοι είναι ήδη καραφορτωμένοι, ας μην κάνουν τον κόπο να διαβάσουν παρακάτω, παρεξόν κι αν τους τρώει η περιέργεια, μήπως προγκήξω πάλι κάναν χριστιανό, που δεν θα το κάνω, μέρα που 'ναι. Για να εξηγούμεθα.

Εδώ είναι μπλογκ του ΧΑΑ και σ' αυτό το θέμα κατά βάση συζητούν οι μετρηταίοι, εν όλω ή εν μέρει, διότι όπως είχε πεί κι ο Ηράκλειτος, τα πάντα ρεί, δηλαδή τα πάντα όλα είναι το ρευστό. Ρευστό, το οποίο πρόκειται οσονούπω να διοχετευθεί στας χρηματαγοράς και από ύλη να γίνει αντιϋλη και κουάρκ.


Οσονούπω είπα, όχι ακόμη. Δεν είναι ώρα για αγορές και αυτό αποτελεί σύσταση. Μην αγοράζει κανείς τώρα, είναι πολύ νωρίς. Ένα κλασσικό tip για αρχάριους : Για να βρούμε τον βεριτάμπλ πάτο, μετράμε πέντε φεγγάρια μπροστά από το σημείο που νομίσαμε ότι είδαμε τον πάτο. Εκεί ακριβώς είναι ο αυθεντικός πάτος και σημειώστε το αυτό, να μην το ξεχάσετε. Πέντε φεγγάρια, δίχως τ' αυγουστιάτικο μέσα.

Λέγαμε νωρίτερα ότι δεν είναι καιρός για αξιόλογες αγορές και συνεπώς δηλώνουμε ντούκου μέχρι νεωτέρας. Δύο χαρακτηριστικά σημεία των ημερών ενισχύουν αυτή την άποψη. Τώρα σοβαρολογώ, όσο ποτέ άλλοτε, δηλαδή για πρώτη φορά.

Ι. Το κριτήριο της πυρίτιδας

"Οταν βλέπεις τον ουρανό να γεμίζει από πυροτεχνήματα, τότε πούλα, πούλα, πούλα"
Bernard Mannes Baruch, 1928


Ο κορακοζώητος Bernard Mannes Baruch (1870-1965), μέγας και τρανός σπεκουλαδόρος της εποχής του, για τον οποίον θα συζητήσουμε σε κάποιαν άλλην εκπομπή, είχε δίκαιο. Χρησιμοποιούσε κι αυτός το κριτήριο της πυρίτιδας (της πυρίτιδας λέμε, όχι της πιτυρίδας), για να διαγνώσει την ψυχολογία της μάζας και κατ' επέκταση ν' αποτιμήσει σωστά τις αγορές. Κι αν διαπίστωνε ότι είναι ακριβές, τότε πούλαγε- πούλαγε-πούλαγε (αυτό το κλασσικό κόλπο με τις τρεις πωλήσεις στη σειρά θα το εξηγήσουμε άλλη μέρα).

Στην ανίατη περίπτωσή μας, το πρώτο κρίσιμο σημάδι δόθηκε χθες, ακριβώς στις 12:01, με την αλλαγή του χρόνου. Είχα στήσει αυτί γαϊδάρου και μάτι γερακιού ψηλά στον ουρανό, να κόψω κίνηση, να δώ πως θα πάμε από πυροτεχνήματα. Και έγινε ο χαμός ο μαύρος. Όσοι βέβαια εκείνη την ώρα φιλιόσαντε αναμεταξύ τους, ανταλλάσσοντας γλυκανάλατες, ανούσιες και εντέλει άχρηστες ευχές δεν πήραν είδηση, αλλά οι πιό παρατηρητικοί το πρόσεξαν. Πολύ βαρελότο, πολύ βεγγαλικό, άφθονη φωτοβολίδα και μπαλωθιές τόσες, που θα έσπερναν τον τρόμο έως και στ' ασκέρι του πολυχρονεμένου Ιμπραήμ Πασά (1789-1848), αντιβασιλέως της Αιγύπτου, για το χρηματιστήριο της οποίας ακούω εσχάτως καλά λόγια και το διερευνώ εις βάθος το ζήτημα. Να πομπάρω αράπικο CASE κι ας είναι τί στον κόσμο.


Μιλούσαμε όμως για χτές. Πραγματικά, πολύ πυροτέχνημα, πολλή βαβούρα. Καλά, δεν πήρα και ντεσιμπελόμετρο, αλλά και μόνο με τ' αυτί μπορώ να εκτιμήσω μετά βεβαιότητος ότι η χθεσινή αλλαγή του χρόνου ήταν από τις πιό θορυβώδεις της τελευταίας εικοσαετίας.

Τεχνική ανάλυση : Πάμε τώρα στα τεχνικά μας. -Τί μας δείχνει μες στα μούτρα ο συγκεκριμένος δείκτης ευφορίας ; -Μας δείχνει ότι οι μετοχές είναι πανάκριβες. Και θα εξηγήσουμε γιατί. Ως γνωστόν η πυρίτιδα είναι ακριβό υλικό, πιό ακριβό κι από τη μετοχή της Πειραιώς. Επίσης, πέραν του κόστους κτήσης, τα βεγγαλικά είναι εν γένει δυσεύρετα. Θέλουν ψάξιμο, τρέξιμο και πάνω απ' όλα διάθεση. Κατά συνέπεια, ο κατέχων πυροτεχνήματα με σκοπό τη χρήση, προφανέστατα έχει τη διάθεση, έχει το κέφι να κάνει μεγάλο σαματά. Να γλεντήσει με την ψυχή του.


Όταν βλέπεις στον αττικό ουρανό να γίνεται η νύχτα μέρα από τα πυροτεχνήματα και το χάνι της Γραβιάς από το τουφεκίδι, σημαίνει ότι οι μάζες ευτυχούν και ευημερούν. Εάν δεν ευημερούσαν, δεν θα είχαν ούτε τα λεφτά ούτε ιδίως το κουράγιο ν' αμολάνε νιτροκυτταρίνες νυχτιάτικα. Και βέβαια, όταν οι μάζες πλέουν σε πελάγη ευτυχίας, όλοι ξέρουμε τί ακολουθεί. Η Φάπα ακολουθεί, αυτό ακολουθεί (βλ. και παλαιότερες σχετικές αναλύσεις, με χρήση δεικτών PVI και NVI).

Τα ίδια κάναμε κι εμείς, ανέμελοι πιτσιρικάδες, ν' αμολάμε βαρελότα, άσε πιά όταν μεγαλώσαμε, τις τουφεκιές που ρίχναμε τα Πάσχατα. Ανάβανε οι δύο καπνισμένες κάνες της Μπερέττας, ίσαμε με δέκα κουτιά ροτβάϊλ νούμερο έξι βαράγαμε στο βρόντο, ώσπου γέμιζε ο τόπος συγκεντρωτήρες και κάλυκες κι ήθελες μετά δυό ώρες από πάνω, να καθαρίσεις το όπλο από τις μπαρούτες. Εμ, βέβαια, τί ανάγκη είχαμε τότενες ; Ούτε παιδιά ούτε σκυλιά ούτε έγνοιες στο κεφάλι μας. Γι αυτό σπέρναμε τον τόπο με μολύβι, μόνο και μόνο για να γουστάρουμε.


Διότι ο πολύς ο σαματάς προϋποθέτει μα και μαρτυρεί ξεγνοιασιά και διάθεση για γλέντι σα να μην υπάρχει αύριο. Όταν μάλιστα η όρεξη για βαβούρα και χαβαλέ λαμβάνει μαζική διάσταση, τότε το πράγμα δεν πάει καλά. Φούσκωμα μυρίζει. Toυς λες για ανεργία, για φτώχεια, για μακρά ύφεση, μέχρι και για πτώχευση της χώρας κι αυτοί εκεί, το χαβά τους και το τσακίρ κέφι τους. Τί θα φάμε, τί θα πιούμε και τί θα εκτοξεύσουμε. Χαμπάρι δεν έχουν πάρει ακόμη από το πολιτικοοικονομικό γίγνεσθαι. Καλά τα έλεγε λοιπόν ο Bernard, ν' αγιάσει ο στόμας του.

ΙΙ. Το κριτήριο της βασιλόπιτας
Όπως μου δίδαξε ο εκ Σουνίου ορμώμενος Σουνίτης πνευματικός μου Μουλάς Ομάρ, σύμφωνα με τη χαντίθ του Μεγάλου μας Προφήτη Μουχάμαντ, δεν κάνει γενικά να πετάμε τα υπάρχοντά μας, ενώ και το Κοράνι διδάσκει να κάνουμε κράττει στο φάϊ. Απ' αυτό το συνδυασμό προκύπτει, διδάσκουν οι άγιοι Μουλάδες, ότι το να πετάς το φαϊ σου είναι λέει αμάρτημα μεγάλο, χαράμ που λένε, εξ ού μάλλον κι η έκφραση "πήγε χαράμι". Είπαμε δηλαδή, ελεήμων ο Αλλάχ, αλλά υπάρχουν και τα ψυγεία.


Απ' όλα τα γλυκά του κόσμου, το πιό κακορίζικο είναι η καημένη η βασιλόπιτα. Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν ότι στη σύγχρονη εποχή το 86% μιάς βασιλόπιτας καταλήγει στα σκουπίδια. Λογικό μου ακούγεται. Κατ' αρχήν, όταν έρθει η ώρα της κοπής της πίτας, όλοι είναι ήδη χεσμένοι από το φαϊ, συν όποιο γλυκό έχουν καταβροχθίσει, χώρια τα κρασά κι τις μπύρες που έχουν κατεβάσει. Μπορεί να ΄χουν κάνει και κάνα ξεγυρισμένο μπάφο ενδιάμεσα και να ΄χουν στουμπώσει για τα καλά. Κατά δεύτερον, μόλις κοπεί η βασιλόπιτα, όλοι κοιτάνε να βρουνε το φλουρί. Σκατά φλουρί δηλαδή, ένα τσιγκάκι είναι. Φαντάσου να 'τανε κι Ελιζαμπέτα αληθινή, τί θα γινόταν.

Τέλος πάντων, μόλις πιάσει ο καθένας ο κομμάτι του, αντί να το μασουλήσει σαν άνθρωπος, αμέσως χώνει μέσα τα χοντρόχερά του και το ζουλάει, μπας και βρεί ο άχρηστος το τσιγκάκι, ολόκληρος άντρας. Το διαλύει με λύσσα, το κάνει τρίμματα, ώσπου να βεβαιωθεί ότι δεν είναι αυτός ο εκλεκτός και τότε πια γυρνάει να παρατηρεί τις κινήσεις των άλλων, που κι αυτοί το ίδιο κάνουν, ώσπου στο τέλος ένας υπερτυχερός του τζόκερ πετάγεται πανηγυρίζοντας, λες κι έκανε καμμιά σπουδαία δουλειά. Ετσι, αυτό που απομένει στα πιάτα όλων είναι μια σκέτη αηδία, που ούτε τα πουλιά δεν καταδέχονται να φάνε. Και μοιραία, όλα τα πιάτα καταλήγουν στον σκουπιδοτενεκέ.

Εκτός πιά κι αν τύχει να βρεθεί κάνα φοβερό χτήνος, με κοιλιά σαν λίμπερτυ βαπόρι, που δεν του φτάνει που χλαπάκιασε ένα ταψί φαϊ συν ένα κουτί πάστες συν μια ντουζίνα μπύρες (χώρια τα σοκολατάκια που βούτηξε για το σπίτι του), τώρα κατεβάζει και τη βασιλόπιτα, "να μην πάει χαμένη". Ο φιλεύσπλαχνος. Κατά κανόνα όμως, τα πιάτα πάνε στα σκουπίδια.

Τεχνική ανάλυση : Από τεχνικής άποψης, το έθιμο της βασιλόπιτας έχει καταντήσει στις μέρες μας μια γνήσια βλάσφημη πράξη. Κατ΄ουσίαν, ξοδεύουμε ένα κάρο υλικά, που θα χόρταιναν για μια βδομάδα τους έρμους τους συγγενείς του προικισμένου συνθέτη Μουλάτου Αστάτκε, εκεί κάτω στην Αιθιοπία, προκειμένου να κατασκευάσουμε μια χαζή κρυψώνα για ένα ψευτόφλουρο. Ένα κάλπικο φλουρί, που σε τελική ανάλυση θα μπορούσαμε απλώς να το κληρώναμε, με χάρτινους λαχνούς, να το κερδίσει κάποιος, να ησυχάσει, δίχως να διαλύουμε σε ψίχουλα κοτζάμ κέϊκ.

Αμαρτία είναι, χαράμ, καλά τα λέει ο Άγιος Μουλάς μου. Ο Μουλάς μου βέβαια δεν ξέρει πολλά από τεχνική ανάλυση (τώρα δα μαθαίνει), αλλά εγώ που ξέρω, καταλαβαίνω ότι παραείμαστε χορτάτοι. Στα παλιά τα χρόνια, έτσι καταλαβαίνω, νοιώθανε δέος οι άνθρωποι όταν έκοβαν τη βασιλόπιτα κι εμείς οι ανοικονόμητοι την πετάμε σχεδόν όλη στον κάδο. Και -το παραδέχομαι- ναι μεν δεν έχω δει τεχνικό αναλυτή πλούσιο, μα ούτε και διαλυμένο, έχω δει όμως πολλές βασιλόπιτες αφάγωτες και διαλυμένες.

Άρα, για να πετάμε φαϊ, υπερευημερούμε. Και βέβαια, όταν οι μάζες υπερευημερούν, όλοι ξέρουμε τί ακολουθεί. Η Φάπα ακολουθεί, αυτό ακολουθεί (βλ. και παλαιότερες σχετικές αναλύσεις, με χρήση δεικτών PVI και NVI. Το ξαναείπαμε αυτό).

Και πάλι, χρονιά σε όλους.

22 σχόλια:

  1. Ποδαρικό γιά το νέο χρόνο.
    Νάχεις χάρη στο Χάρο που σου έβαλε σύνδεσμο γιά να σε βρούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ρε γμτ shade ήθελα να βάλλω το όνομα Μαριγώ βγήκε, εντελώς άχρηστη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ναι ναι ,ο Χαρος σε καρφωσε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το ομολογω,τον εδωσα στεγνα και χωρις δευτερη σκεψη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Να ζήσεις Νάντια, να τον θυμάσαι τον παλιό τον χρόνο.

    Pay, o Iσκαριώτης ο Χάρος την έκανε τη δουλειά. Τον ευχαριστώ βεβαίως, όπως και τους Γέρο, Ζάρα, διά την ευγενή προώθηση του μπλογκ, που άλλωστε δεν ανήκει σε μένα, αλλά σε ολόκληρο το ΧΑΑ, όπως έχω ξαναπεί. Ωρέ, σαν κάποιον να μου θυμίζεις εσύ. -Στο 'χουν ξαναπεί ότι μοιάζεις του Λαυρέντη ?

    Μαριγώ, γνωστή πιά σε πολλούς και ως Shade, σ' ευχαριστώ κι εσένανε, για το ποδαρικό. Σε καθιστώ υπεύθυνη της πορείας του μπλογκ.

    Τους χαιρετισμούς μου στους δαιμόνιους ντετέκτιβς Apostel, Θρασύβουλα και Κίκου.

    Και Μαρκήσιε, δίκιο έχεις για τη φύση, αρκεί να υπάρχει κωλόχαρτο υπό μάλης (ή έστω τίποτα παπάκια περαστικά).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ρε συ swear τι ρολόι έχεις στο μπλογκ μια ώρα μπροστά πάει και μας μπερδεύει.

    Για το ποδαρικό καλά θα πάει το μαγαζί, λίγη διαφήμιση θέλει μόνο, τα κείμενά σου είναι εγγύηση.

    Και αν ετοιμάσεις κανένα σχέδιο να μην σε ψάχνουμε πάλι από χωρίου είς χωρίον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. to swear έχει σχέση με το swearengen?
    αντε γιατί εχω μπερδευτει!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ωπα sorry το κατάλαβα και σ'έψαχνα...

    Τώρα, να ρωτήσω κάτι Η να σκάσω χρονιάρες μέρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Original,
    o Swear έχει τόση σχέση με τον Swearengen, όση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Δηλαδή, πολύ στενή.
    Μπορείς να υποβάλεις οποιαδήποτε ερώτηση, πλην αυτής των δέκα εκατομμυρίων δολλαρίων, διότι υποψιάζομαι ότι δεν διαθέτεις τέτοια μπάνκα.

    Κουτσομπόλα,
    εσύ μωρή πάλι, ποιός γκουρού είσαι ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. γιατι γιατί πες μας το γιατί

    δεν είμαι κουρού

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. κουτσομπολα,θα στο πω εγω..
    αλλα μετα θα πρεπει να πεθανεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ε άμα είναι για το καλό της ανθρωπότητος να πεθάνω( εγώ Η το nick)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. .@swearengen
    ban μέχρι 2/1/2010

    ε τι κάνεις ακόμα???????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κουκιά σπέρνω. -Τί ήθελες να κάνω δηλαδή, να σηκώσω θέμα εορταστικό για τη λήξη του ban μου ? Δεν είμαστε καλά, μου φαίνεται.

    Αλήθεια, εσύ γκουρού, πώς θυμόσουν πότε λήγει το ban μου ? Ποινολόγιο βαστάς ?
    Δεν είμαστε καλά, μου φαίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. τι ειναι εδω μεσα ωρε; η φωλια του κουκου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ε τότε τι σόι κουτσομπόλα είμαι?
    πότε θα γυρίσεις μην σε φάει ο λύκος?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Εάν γυρίσει και γράψει έστω και μια λέξη εκεί μέσα, ύστερα και από το ban που έφαγε, του το λέω και δημόσια θα χάσει την εκτίμηση που του έχω. Οι μεγάλοι άνδρες τους τρώνε τους Λύκους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ρε γμτ. Τι θα γίνει με σας.
    Θα γυρίζω πέρα δώθε σαν την άδικη κατάρα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή