Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010

Μπρος γκρεμός και πίσω ψέμα

Εμφανίσθηκε, διάβασα, κι αυτό το θλιβερό σουβενίρ της πάλαι ποτέ «χρυσής» εποχής του ελληνικού χημικού αθλητισμού, η κυρία Αικατερίνη, που κρεμάει, λέει, τα σπάϊκς της, αισθανόμενη «θύμα αδικίας και προδοσίας». Για φαντάσου. Η κυρία Αικατερίνη θύμα αδικίας. Τους κάνανε αξιωματικούς, τους δώσανε βενζινάδικα, προπατζίδικα, περίπτερα, ένα σκασμό ατέλειες κι πέντε σακιά λεφτά στον καθένανε και τώρα αισθάνονται και αδικημένα, τα παιδιά. Σκέψου δηλαδή, να τους τα είχανε πάρει και πίσω, πώς θα αισθάνονταν. «Αυτό», λέει, «που με πείραξε περισσότερο το 2004, ήταν ότι δεν βρέθηκα στη γραμμή εκκίνησης των 100μ. Μπορούσα να κατακτήσω το χρυσό μετάλλιο, καθώς βρισκόμουν σε καλή κατάσταση».

Μα γι’ αυτό ακριβώς καλή μου δεν σ’ άφησαν να στηθείς στην εκκίνηση. Επειδή παρα-ήσουν σε "καλή κατάσταση". -Το ΄πιασες, έτσι ; Διότι, μαντάμ, εσύ –με τη φόρα που είχες- θα έφτανες στη γραμμή του φίνις, πριν ο ήχος της πιστολιάς του αφέτη φτάσει στην εξέδρα. Θα γινόσουν έτσι η πρώτη γυναίκα –και δη λευκή- που θα έσπαγε το φράγμα του ήχου, η πρώτη υπερηχητική σουπεργούμαν. Και κάτι τέτοιο δεν θα το επέτρεπαν ποτέ τα όργανα της Διεθνούς Συνομωσίας των Αραπάδων, που ως γνωστόν εξουσιάζουν από αιώνες τον ντουνιά, με τους Εβραίους παρέα. Δες σε τί πόστο τοποθέτησαν τον Ομπάμα και θα καταλάβεις για τί διαβόλους μιλάμε. Ό,τι θέλουν κάνουν πιά οι Μαύροι στον πλανήτη, ισχυρότεροι κι από λέσχη Μπίλντενμπεργκ. Και όλο αυτό το σκηνικό με τη δήθεν δουλεία στις φυτείες των λευκών, δεν ήταν παρά ένα κόλπο, αντίστοιχο με το Ολοκαύτωμα, για να μας καπελώσουν οι νέγροι στη συνέχεια.

Θύμα (των αραπάδων) κι ο άλλος, ο Αίολος, γνωστός και σαν "Μεγάλος Λευκός". Βέβαια. Που περνούσε τους μαύρους σαν σταματημένους και δώσανε και τ’ όνομά του στο βαπόρι, τιμής ένεκεν. Που υπό κανονικές –άνευ Τζέκου εννοώ- συνθήκες, το πιο ταιριαστό θα ήταν να λάμβανε τ’ όνομά του η παντόφλα «Μαρίτσα ΙΙ», που κάνει καθημερινά το Παλούκια-Πέραμα, κόβοντας ίσαμε πέντε μίλια την ώρα -και πολλά λέω-.

Λοιπόν, όταν διάβασα τ’ αποσπάσματα αυτής της συνέντευξης –που σημειωτέον δόθηκε στην εκπομπή «Πρόσωπα» του κρατικού καναλιού, βεβαιώθηκα, για πολλοστή φορά, ότι σ’ αυτόν εδώ τον τόπο δύσκολα θ’ αλλάξει κάτι. Εγώ υπολόγιζα ότι με τόση ντόπα που τους καρφώνανε όλ’ αυτά τα χρόνια, θα τους είχανε πλέον φυτρώσει τ’ απαραίτητα ούμπαλα, ώστε να βγούν και να πούν αντρίκια «ναι ρε, παίξαμε κι εμείς στο έργο του επαγγελματικού αθλητισμού, όπως παίζεται διεθνώς. Παίξαμε και χάσαμε». Κανείς τους. Κότες, όλοι τους. Κλαψουρίσματα και ψέμματα, ψέμματα, ψέμματα. Όλοι θύματα. Εμ, εδώ η άλλη, ούτε θυμάμαι πιά τ' όνομά της, "χρυσή" πάντως κι αυτή, είχε ισχυριστεί ότι ίσως της έκαναν τις ενέσεις στον ύπνο της, δίχως να το καταλαβαίνει. Για τόσο ηλίθιους μας περνάνε. Οι ηλίθιοι.

Η ξαφνική και συλλήβδην κατεδάφιση των τάχα ειδώλων του ελληνικού «κλασσικού» αθλητισμού, μοιάζει καρμπόν με την κατρακύλα της υπόλοιπης ελληνικής κοινωνίας.. Ένα παραμύθι, που το στήσανε συγχρόνως, μαζί με το άλλο, της ψευτοανάπτυξης και της κάλπικης ευημερίας, για να ‘ρθει κάποτε η μέρα που θα το ακύρωναν μονομιάς, επειδή το κακό είχε παραγίνει. Επειδή είπαν του τρελλού να χέσει, κι αυτός έκατσε και ξεκωλώθηκε. Τον άφησαν να εισάγει μερικούς αθλητές απόξω κι αυτός κουβάλησε εδώ χάμω όλα τα δελτία του βαλκανικού τόξου και από πιο πέρα ακόμη, ίσαμ’ από Καύκασο. Του είπανε να ψιλοαβαντάρει τους αθλητές με κάνα δυνατό εκχύλισμα και τα λοιπά κι αυτός τους πλάκωσε στα σουτάκια για φορβάδες Paso Fino μέχρι που οι γυναίκες αθλήτριες θέλανε πιά τρείς αφρότερους αφρούς προσάρ τη βδομάδα, για να ξουρίζουνε το μάγουλο με γαλλική φαλτσέτα, γιατί εάν δεν το έκαναν θα βγαίνανε στο γυαλί με κάτι γένια σαν του σατανικού τραγόπαπα Ρασπούτιν.

Τους είπανε να ψιλομαϊμουδέψουν κάπως τα στατιστικά για να μας μπάσουνε με τρόπο στην ΟΝΕ κι αυτοί κάτσαν και ξανάγραψαν τις χίλιες και μία νύχτες από την αρχή, βάζοντας και κάμποσες πινελιές από βαρώνο Μυνχάουζεν, Σεβάχ Θαλασσινό και ολίγον Αίσωπο. Τους είπανε να ξανοιχτούνε και σε τίποτα δάνεια, όπως ο όλος ο κόσμος αδελφέ, κι αυτοί φεσώσανε μέχρι και τα εγγόνια των μελών του πληρώματος του πρώτου ελληνικού διαστημοπλοίου που θα πατήσει κάποτε στη Σελήνη.

Και τότε, αφού γινήκαν όλ’ αυτά, σου λέει πλέον, εϊ, για βάστα, «μέτρον άριστον», το ξέχασες ; Εσύ το έλεγες κάποτε, οι πρόγονοί σου δηλαδή. Τέλος πάντων, σ’ αυτόν τον τόπο ειπώθηκε, τα παλιά τα χρόνια. Αλλά εσύ, όχι μόνο το ξέχασες, παρά έκατσες και το πήδηξες από πάνω και το έκανες «παν μέτρον άριστον», το εμπλούτισες δηλαδή, που λέει ο λόγος, γιατί είσαι τύπος λαρτζ και κιμπάρης, πλεονάζων στα λεφτά μα και στις λέξεις. Γι' αυτό κι εγώ σου λέω τώρα, πως τα μετάλλιά σου δεν φτουράνε, είναι κάλπικα. Γι' αυτό κι εγώ σου λέω τώρα, πως τα ομόλογά σου δεν μετράνε, είναι της πλάκας.

Και κάπως έτσι, περάσαμε στην εποχή της σφαλιάρας. Το κράτος πλακώνει στις γρήγορες τους πολίτες του. Οι πολίτες πάλι, άμα λάχει και βρούν σύμβολο του κράτους μπόσικο, τονε πλακώνουνε κι αυτόν στις μάπες, για αντίποινα. Έμαθα, λέει, ο Κακλαμάνης έβαλε και στην τσέπη του. Δεν είναι κακός οι φόβος της σφαλιάρας, καλός είναι. Ενίοτε λειτουργεί δημιουργικά. Ελα όμως που τις σφαλιάρες τους τις φάγανε και κάτι παιδάκια από το Star, λες και φταίει το συνεργείο για την όλη κατάσταση. Λες κι αυτοί οι ψευτόμαγκες που μοιράζουν τώρα τις ψιλές, δεν 'ησαν αυτοί που στηνόντουσαν να δουν το δελτίο καιρού-τσόντα, τα ρεπορτάζ της παραλίας και τα κοσμικά, με τις κάθε λογής άφωνες τραγουδιάρες του κώλου και τις κουνιστές σολάριουμ κοπτοραπτούδες, με νωθρά σκυλιά που τα λένε Κωλόμπους. Λες και το κρατικό κανάλι, που δίνει σήμερα βήμα στην κάθε έκπτωτη δρομέα, να μας λέει παραμύθια ότι τάχα την προδώσανε, είναι καλύτερο. Αντί δηλαδή ο οικοδεσπότης να διακόψει επί τόπου την εκπομπή, σεβόμενος τη νοημοσύνη του τηλεοπτικού κοινού που τον ταϊζει, σε τελική ανάλυση. Αλλά ξέρω. –Ποιά νοημοσύνη ; -Του αποχαυνωμένου από τη μπάλα, τον τζόγο, τα πρωϊνάδικα και τα κρετινοτράγουδα ;

Για φωνάξτε κάποιος ρεπόρτερ εκείνην εκεί την Αγγελοπούλου, τη μαντάμ με το πορτοκαλί ταγεράκι και το φρύδι του Μίστερ Σποκ, να μας πεί, όταν χοροπήδαγε σαν το κατσίκι στις εξέδρες του Σταδίου, της πέρναγε καθόλου απ’ το μυαλό ότι συνεργεί –εάν όχι πρωτοστατεί- στο φέσωμα του κοσμάκη για τον επόμενο αιώνα ; Άκου να δεις εκεί πράγματα, να δανείζεται ο πειναλέος, για να τραπεζώσει τους χορτάτους, να κάνει κι αυτός το κομμάτι του, ο καψερός. Κατά τα λοιπά, μου ήθελε και πολιτική σταδιοδρομία, η Σιδηρά. Καλά, περισώστε για αρχή το στόλο το δικό σας και μετά ασχολείστε και με το ναυάγιο της Ελλάδος. Για φωνάξτε, οι ρεπόρτερς, κι όλους εκείνους τους υπουργάρες πολιτισμού και τους αγράμματους γραμματείς αθλητισμού, που κορδώνονταν τότε για τις «επιτυχίες» μας, τις χρυσές και χρυσοπληρωμένες, που πρωτοστατούσαν σε βλαχαδερές φιέστες απίστευτης κακογουστιάς και εμετικής χλιδής, να δούμε τί λένε τώρα επ’ αυτών.

Αυτοί όλοι οι τύποι, κανονικά είναι καμένοι, για πάντα. Οι Ιταλοί το πήραν κάποτε απόφαση πως το σύστημά τους, το πολιτικό, είναι σάπιο μέχρι κόκκαλο, πώς οι πολιτικοί τους θένε κι αυτοί κρέμασμα ανάποδα, αλά Μουσολίνι και τελικά προτίμησαν έναν αστείο παλιάτσο για πρωθυπουργό, παρά τα λαμόγια που τους έπιναν το αίμα με το φλυτζανάκι του εσπρέσσο. Ομοίως, όλοι οι υπάρχοντες δικοί μας, πρέπει να πάρουν δρόμο, πάει και τελείωσε. Οι πάντες. Φαντάζει δύσκολο, αλλά δεν είναι. Ή τουλάχιστον δεν είναι πιο δύσκολο από την μαζική αποκαθήλωση των ψευτο-ειδώλων του Ιακώβου και των λοιπών υπεραθληταράδων, που μέσα σε λίγους μήνες ξεμπροστιάστηκαν ένας-ένας με τη σειρά και ξηλώθηκαν οριστικά από το προσκήνιο, προαναγγέλλοντας όσα ήθελε συμβούν μεταγενέστερα και συμβαίνουν ήδη τώρα σε ευρύτερο φάσμα. –Πού είναι σήμερα όλοι αυτοί οι «αθληταράδες» ; Κανείς δεν ξέρει, ουδείς ασχολείται. Ούτε και τα μετάλλια έλειψαν σε κανέναν. Από κάλπικα χορτάσαμε, όπως χορτάσαμε κι από μαθητευόμενους μάγους της πολιτικής, που δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα.


Επειδή συν τοις άλλοις είμαστε και κακορίζικοι, σα να μη μας έφταναν κι όλα τα υπόλοιπα, έχουμε και τη χειρότερη αριστερά, παγκοσμίως. Την πλέον ανίκανη να εκμεταλλευτεί ουσιαστικά μια τέτοια κοινωνική κρίση και να ορθώσει πολιτικό ανάστημα, εγκλωβισμένη στον αχαλίνωτο ατομοκεντρισμό της. Από αριστερά μπάζουμε, από δεξιά χάσκουμε και στο κέντρο είμαστε χωνί. Οι συνδικαλισμένοι κάπηλοι γιδοβοσκοί παλεύουν τώρα να σβήσουν από τα μπατζάκια τους τη φωτιά και καλούν με τη ντουντούκα το ποίμνιο σε βοήθεια. Σύντροφοι, η πολυκατοικία λαμπάδιασε συθέμελα. Ελάτε όλοι πάνω να με βοηθήσετε να σβήσουμε το συνδικαλο-ρετιρέ μου. Τα αμνοερίφια –για την ώρα- ανταποκρίνονται στο κάλεσμα, μέχρι τουλάχιστον να τους έρθει η οσμή από το καψαλισμένο μαλλί που φλέγεται στη δική τους ράχη κι από την κάπνα του δικού τους διαμερίσματος : -Του υπογείου.

Και τότε, στο θεμελιώδες ερώτημα "-την Παπαρήγα απ' τη φωτιά ποιός θα τη βγάλει ;", νομίζω ότι η αυθόρμητη απάντηση θα είναι "-ο Σοκολάτας, που την έχει πιό μεγάλη".

9 σχόλια:

  1. Από αριστερά μπάζουμε, από δεξιά χάσκουμε και στο κέντρο είμαστε χωνί.
    Εχουμε να φαμε πολλα γκολ ακομα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. επιτελους, βλεπω να εξανεμιζονται καποιες αμυδρες ελπιδες οτι κατι εχει τυχον αλλαξει, ΟΧΙ, τιποτα απολυτως δεν αλλαξε ακομη, αν ειμαστε τυχεροι ισως προλαβουμε να το δουμε, προσωπικα θα μου αρκουσαν πισσα και πουπουλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Mashane, απαντώ ετεροχρονισμένα στο σχόλιό σου, επί του προηγουμένου post.
    Λοιπόν, δεν αγωνίστηκαν βέβαια για αδειανό πουκάμισο, αλλά για να έχουμε οι επόμενοι στα χέρια μας πατρίδα ελεύθερη, έστω και χρεωμένη. Δικιά μας, έστω κι υποθηκευμένη. Τουλάχιστον μας άφησαν κληρονομιά την πίστη ότι κάποτε –κάποιοι μελλοντικά- θα τη δούν όπως της πρέπει. Εμάς, όπως φαίνεται, καθόλου δεν μας πρέπει.

    Στο άλλο σου ερώτημα, δεν ξέρω ακόμη να σου απαντήσω. Σύντομα πάντως. Πρώτος θα το μάθεις εσύ και μετά εγώ, χεχε.

    Buesman, δυστυχώς, αυτά τα καθάρματα, όλα τους, δεν πρόκειται ν αλλάξουν ποτέ. Μόνον από τους πολίτες περιμένουν να αλλάξουν. Αυτοί βλέπεις, δεν είναι πολίτες. Είναι ΚΟΣΜΟ-ΠΟΛΙΤΕΣ.

    Να σου πω εγώ πότε θ΄αλλάξουν όλα. Όταν ξυπνήσει η οργή. Ο κόσμος τώρα είναι μουδιασμένος, ζαβλακωμένος από τις γρήγορες, απαθής. Ακόμη δεν έχει πιστέψει την ταχύτητα με την οποίαν ήρθαν έτσι τα πράγματα. Μόλις το συνειδητοποιήσει, τότε θα δεις. Εν τω μεταξύ, άστους να διορίζουν ακόμη τα τσιράκια τους στη βουλή. Να δώ πόσους θα διορίσουν ακόμη, οι ξεδιάντροποι τυφλοπόντικες.

    Zara, η διαφορά μας από άλλες χώρες δεν είναι στο επίπεδο των πολιτών, αλλά στην ποιότητα (;) των πολιτικών. Δε νομίζω ότι υπάρχει χώρα με τέτοια αναλογία λαμόγιων/εντίμων, με εμάς να έχουμε να επιδείξουμε μονοψήφιο - εάν όχι μηδενικό- νούμερο στη δεύτερη στήλη. Και επειδή κάποιος θα με πεί ισοπεδωτικό, προσθέτω το εξής:

    Ανέντιμος δεν είναι μόνον ο διεφθαρμένος πολιτικός, αλλά κι εκείνος που δεν καταγγέλλει τον διαφθαρμένο συνάδελφό του, στα πλαίσια κακώς νοούμενης αλληλεγγύης.

    -Αλήθεια, μ΄ εκείνην την περιβόητη υπόθεση Μαντούβαλου, τί να έγινε άραγε ; Να στοιχηματίσω ότι αθωώθηκε ή έχει ήδη κλειδώσει το στοίχημα ; -Τι ψάχνω να βρω, ε ?

    Butcher, δεν χρειάζεται αναδρομή σε αρχαία εκλογικά συστήματα. Δεν είναι το σύστημα το πρόβλημα, εμείς είμαστε, ο δήμος. Εγκλωβισμένοι στο δίλημμα (ή τρίλημμα που λένε μερικοί), ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΚΚΕ, άντε και κάνας γραφικός ακόμη. Νομίζω ότι μερικές καταδίκες σε πολυετείς καθείρξεις, θα αποθάρρυναν τα λαμόγια από την ενασχόλησή τους με την πολιτική και αντιστοίχως θα ωθούσαν κάποιους ανιδιοτελείς –ας είναι και υπερφιλόδοξοι, δεν με απασχολεί αυτό- να μπούν σ αυτόν τον στίβο. Ελπίζω όχι τύπου Μπερλουσκόνι, αν κι αυτός ακόμη ικανότερος είναι από αυτά τα ΠΡΑΓΜΑΤΑ που είναι στα πράγματα.

    Nantia,άλλη κλάση ο Μουαμάρ. Ο Φιντέλ έχει σιτέψει κιόλας.

    Μορφονιέ, φοβάμαι αγαπητέ πως τίποτε δεν έχει αλλάξει, παρά μόνον οι δείκτες ευημερίας των πολιτών. Προς τα κάτω, πολύ κάτω. Μακάρι να δικαιωθεί το όραμά σου, αλλά δεν βλέπω πώς και με ποιους θα γίνει κάτι τέτοιο.

    Χαίρε Βασίλη-Αντ, πρεσβύτερε των Γκουρούδων.

    Δημόκριτε, συμφωνώ με κάθε σου λέξη, με την επιφύλαξη ότι αυτός εδώ που βλέπεις είναι ένας λαός εν υπνώσει, εδώ και δεκαετίες, Δίχως αντανακλαστικά και δίχως όραμα, δυστυχώς. Η μοιρολατρία, στοιχείο που κληρονομήσαμε γονιδιακά από την εποχή της τουρκιάς, κυριαρχεί και πάλι, όπως κυριαρχούσε σχεδόν τετρακόσια χρόνια. Θα ξυπνήσουμε κάποια στιγμή, είναι βέβαιο. Κανείς δεν ξέρει πότε, αλλά όπως θα λεγε κι εκείνος εκεί ο γκουρού του ΜΑΞΙΜ, «το ελατήρι πιέστηκε» και πολύ μάλιστα. Όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει όταν το «ελατήρι» πιέζεται. Και δεν αναφέρομαι φυσικά στην περίπτωση του ΜΑΞΙΜ (θου Κύριε…)

    Ευχαριστώ και πάλι όλους για τα σχόλιά σας, που αποτελούν ό,τι πραγματικά αξίζει σ’ αυτό εδώ το μπλογκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Swear
    Αφησες απ΄έξω τους δήμους, εκεί η λαμογιά έχει κτυπήσει κόκκικο, πιό πολύ και από την βουλη.
    Και είναι και κακόγουστοι πανάθεμά τους.
    Ολο κάγκελα και ζαρντινιέρες να σπάμε τ΄αμάξια στο παρκάρισμα.
    Και οι δρόμοι όλο τρύπες, η χαρά του λαστιχά και του αμορτισερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΑΓΑΠΗΤΕ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗ.ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΔΙΑΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ , ΤΗΝ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΑ.ΠΡΟΧΩΡΩ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ, ΑΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ , ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ.ΔΕΧΟΜΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΑΠΟΣΟΒΗΘΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΑΔΡΑΝΗΣ.ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ , ΝΑ ΣΥΛΛΟΓΙΖΟΜΑΙ , ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΩΝΩ ΣΧΕΔΙΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΩ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ , ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΝΟΥΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ. ΕΤΣΙ ΕΝΝΟΩ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΧΕΙ ΠΡΟΦΑΝΗ ΚΟΣΤΗ ΓΙΑ ΕΜΑΣ, ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ. Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙ ΑΦΑΝΗ ΚΟΣΤΗ , ΠΛΗΝ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΕΙ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥ. ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΕΦΕΣΣΙΟΣ ΕΙΠΕ : ''ΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΝΤΑΝ ΣΕ ΚΑΠΝΟ , ΟΙ ΜΥΤΕΣ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ''. ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΟ ΕΚΛΑΜΒΑΝΩ ΣΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΩΣΤΕ , ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ( ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΝΕ ), ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΥΡΙΣΩ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ , ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΩ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ.ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "ό,τι πραγματικά αξίζει σ'αυτό εδώ το μπλογκ" μετά τον αρχισυντάκτη σου βέβαια!!!


    Στα σοβαρά τώρα επειδή καταπληκτικό μου αφεντικό τα λες υπέροχα τι πιστεύεις ότι μπορεί να γίνει για να μπούμε σε μία πιο σωστή πορεία?

    Διαβάζω και ακούω ότι τα 110δις που θα πάρουμε άντε 120 δεν φτάνουν ούτε για να καλύψουμε τα δάνεια που πρέπει να ανανεώσουμε αυτό το διάστημα. Δηλαδή το μόνο που καταφέρνουμε με αυτό το πακέτο είναι να γλυτώσουμε το φέσι 110-120 δις σε τράπεζες και θεσμικούς επενδυτές και να το φορτώσουμε σε κρατικούς προϋπολογισμούς.
    Όταν το καλό σενάριο λέει ότι με όλα αυτά τα μέτρα μπορεί το έλλειμμα να πέσει στο 3% το 2014, αυτό σημαίνει ότι στην καλύτερη περίπτωση και με τόση πίκρα που θα φάμε το δημόσιο χρέος να είναι 350 - 400δις και το ΑΕΠ 200-220δις.

    Όσο σκέφτομαι ότι ακούγεται από πολλές και σοβαρές μεριές ότι μοχλός της ανάπτυξης στην Ελλάδα είναι η οικοδομή και η κατανάλωση και ότι μειώνοντας τους μισθούς μειώνουμε την κατανάλωση και άρα την ανάπτυξη. Και δεν σκέφτονται αυτά τα λαμπρά μυαλά ότι ακόμα με αυτούς του μοχλούς ανάπτυξης το μέγιστο αποτέλεσμα που θα μπορούσε κανείς να πετύχει είναι να έχει ο κάθε Έλληνας ένα ιδιόκτητο σπίτι, ένα εξοχικό στη θάλασσα και ένα στο βουνό όλα εξοπλισμένα με 30 plasma/led/3d τηλεοράσεις, 20 playstation, 87 aircondition, 10 δίπορτα ψυγεία, στερεοφωνικά, home cinema, laptop, ipod, ipad, blue ray. Ωραία λοιπόν μετά από πολλά χρόνια αυτού του τύπου της ανάπτυξης τι θα γινόταν??? Τι θα τρώγαμε? Τα IPOD?

    Το έχω γράψει πολλές φορές. Δεν γίνεται να είμαστε όλοι μηχανικοί, δικηγόροι, γιατροί, έμποροι, φαρμακοποιοί, εκπαιδευτικοί κλπ κλπ. Χρειάζεται μία χώρα και βιομηχανία με εργάτες, χρειάζεται αγρότες, χρειάζεται ανθρώπους με επιχειρηματικές ιδέες (όχι κρατικοδίαιτες), για να το συνδέσω με το Χ.Α. χρειάζεται εταιρείες σαν την KLEEMAN που έχει έδρα στο Κιλκίς πήρε τις επιδοτήσεις της και έχει στήσει μία εταιρεία που παράγει κάτι που έχει ευρεία χρήση, έχοντας τμήμα R&D, παράγοντας καινοτόμα προϊόντα, κάνοντας εξαγωγές, χρειαζόμαστε εταιρείες σαν τη Foli Follie. Από υπηρεσίες οικοδομές, διαζύγια, φάρμακα και χειρουργεία (Στην επαρχία άμα ρωτήσεις δεν έχει κανείς χολή - πάνε οι χειρουργοί και τις βγάζουν από όλους για ψύλλου πήδημα, άσχετο) χορτάσαμε όλοι και δεν μας παίρνει άλλο. Δηλαδή για να καταλήξω κάπου γιατί πηδάω από το ένα θέμα στο άλλο εύκολο είναι να κατηγορούμε τους πολιτικούς αλλά και σαν πολίτες φαίνεται σαν να έχουμε στερέψει από ιδέες μάλλον επειδή είμασταν πολύ απασχολημένοι τρώγοντας τα λεφτά με τα οποία φεσώσαμε τα παιδιά μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Παλαιά φίλη Shade, έχεις δίκιο, μου διέφυγαν τα λαμόγια της τοπικής αυτοδιοίκησης. Άλλο φαγοπότι εκεί χάμω.

    Δημόκριτε και Zachmour, με αναγκάζετε να προχωρήσω σε αυτοτελές ποστ, ως απάντηση. Αυτά δεν είναι απλώς σχόλια, είναι ολοκληρωμένα ποστς, γνήσια αριστουργήματα, μπλογκς μέσα σε μπλογκ, όπως ο "Ναυτίλος" του Νέμο είχε ως έμβλημα τη φράση "Κινητό σε Κινητό".

    Όταν λέω "Νέμο", εννοώ τον Κάπταιν Νέμο, του Βερν, όχι τον δικό μας, τον αναλυτή. Πραγματικός αναλυτής ο Νέμο, όχι σαν τους άλλους, τους περίεργους. Όπως και ο Mc, πραγματικός αναλυτής, όχι του κώλου. Αυτοί μάλιστα. Αλήθεια, πού χάθηκε αυτός ο παικταράς ο ΝΕΜΟ; Ξαμοληθείτε να τον βρείτε.


    Τώρα που είπα "αναλυτές του κώλου", έμαθα ότι έπεσε πολύ ξούρισμα και σήμερα, αλλά και ιδίως την Παρασκευή που μας πέρασε. Κατεσχέθησαν σώβρακα και σκελέες. Ξεβράκωμα κανονικό και το στοπ-λος πήγε σύννεφο. Έτσι μου είπαν οι πηγές μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλησπέρααα!!!

    Πραγματικά, ἡ χώρα πρέπει νά ἔχει ἄν ὄχι τήν μεγαλύτερη, μιά ἀπό τίς μεγαλύτερες συγκεντρώσεις λαμογίων πολιτικῶν παγκοσμίως. Πιστεύω σχετίζεται ἄμεσα μέ τό ἱστορικό δεδομένο πού ἔγραψα στό προηγούμενο περί 4 χρεωκοπιῶν σέ διάστημα 200 ἐτῶν. Αὐτά ὅμως εἷναι διαπιστώσεις, λίγο πολύ σέ ὄλους μας ὁλοφάνερες. Τό μεγάλο ἐρώτημα εἷναι γιατί αὐτή ἡ ἰδιαιτερότης. Εἴπαμε , Ἑλλάδα = κράτος ἄνευ τῶν ἀπαραιτήτων προϋποθέσεων συγκρότησης καί ἀνεξαρτησίας. Ὁ Καποδίστριας αὐτό τό γνώρισε καλά.

    Ἀπό κεῖ καί πέρα μεγάλη συγκέντρωση λαμογίων, μεγάλη συγκέντρωση κινημάτων, πραξικοπημάτων, θανάτων πρωθυπουργῶν άπό αἰτίες ἀστεῖες ἤ ἀπροσδιόριστες,...Στήν Ἑλλάδα ΄πλήν τῆς λαμογιᾶς τῆς ἐξουσίας, ὑπάρχει καί κάτι ἄλλο. Οἱ πολιτικοί πού κάνουν τό μικρότερο κακό ειναι αὐτοί πού δέν κάνουν τίποτα. Ἀντίθετα ὅσοι δραστηριοποιήθηκαν ἔντονα τά ἔκαναν μαντάρα. Σά σχῆμα λόγου τό λέω.Π.χ. Τρικούπης, Βενιζέλος. Γιά τόν ἴδιο λόγο νομίζω πώς ὁ ΓΑΠ ἴσως ἀποδειχθεῖ πιό ζημιάρης ἀπό τόν Κ.Κ. Ἡ ρίζα τοῦ προβλήματος, ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα, εἷναι κάπου ἀλλοῦ...πολύ πίσω.

    Ἕνα παρόμοιο ἐρώτημα εἷναι γιατί διαλύθηκε ἡ ΕΣΣΔ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τα πεινασμένα αδέσποτα θα φάνε τις χορτάτες κότες...

    Friskies τέλος !

    ΑπάντησηΔιαγραφή